در یک تعریف کلی به واحد های پولی که به جز کشور اصلی و در کشور های دیگر داد و ستد می شود ارز گفته می شود.
ارز نوعی پول پذیرفته شده توسط حکومت است که به صورت اسکناس و یا سکه معامله می شود و توسط دولت توزیع شده و در نظام اقتصادی کشور در حال گردش است.
ارز که به واسطه مبادله کالا و یا خدمات در سطح بین المللی مورد استفاده قرار می گیرد ، به عنوان زیر بنا و پایه کسب و کار ها شناخته می شود.
تفاوتی که میان مبادلات مالی در داخل و خارج از کشور وجود دارد این است که در معاملات داخل کشور نیازبه پرداخت و دریافت مبلغ بر اساس پول رایج ملی کشور است اما در سطح بین المللی و خارجی این مبلغ به صورت پول های رایج و معتبر خارجی صورت می گیرد.
به طور مثال در ایران انواع مبادلات در داخل کشور با استفاده از پول ملی یعنی ریال انجام می شود و به همین صورت در آمریکا با دلار و در اروپا با یورو.
اما اگر یک فرد ایرانی بخواهد از اروپا چیزی خریداری کند باید در ازای آن یورو پرداخت کند.
بنابراین باید با استفاده از یک شیوه درست و مناسب نرخ ارز یا به عبارتی مبلغ مورد نیاز برای تبدیل دو واحد پول به یکدیگر مشخصص گردد.

نرخ ارز به چه معناست؟

نرخ ارز رقم و عددی است که ارزش پول یک کشور را نسبت به کشور های خارجی در یک زمان معین نشان می دهد.
در بیان نرخ ارز معمولا دو روش وجود دارد که در ادامه آنها را توضیح می دهیم.
در روش اول پول ملی کشور به عنوان پول پایه و پول واریز به عنوان پول متغیر معرفی و محاسبه می گردد.
این روش تعیین نرخ ارز معمولا در کشور های انگلیس و استرالیا مورد استفاده قرار می گیرد.
اما در روش دوم پول ملی کشور به عنوان پول متغیر و پول واریز به عنوان پول پایه در نظر گرفته می شود.
به دلیل اینکه دلار تسلط زیادی بر بازار های اقتصادی بین المللی دارد ، به غیر از کشور های انگلیس و استرالیا ، دلار به عنوان واحد پول پایه در سایر کشور ها در نظر گرفته می شود.